پیام شادروان دکتر شاپور بختیار به مناسبت اول ماه می روز جهانی کارگر


از سال ۱۸۸۶ که کارگران در شیکاگو برای گرفتن حقوق صنفی خویش به پا خاستند تا توانستند گامی در جهت بهبود شرایط کار و میزان مزد و روابط خود با کارفرما بردارند تا به امروز همه ساله روز اول ماه مه به یادبود آن حرکت گروهی و حقطلبانه به نام روز کارگر در تمام جهان جشن گرفته میشود
برگزاری جشن اول ماه مه بدان جهت است که بر خدمت یکی از ارکان مهم جامعه یعنی کارگر تولید کننده ارج گذارده شود و از این نیروی عظیم که همه قوای خود را برای پیشبرد و تقویت بنیه اقتصادی جامعه به کار میگیرد تجلیل به عمل آید. کمتر کسی مثل من که سالیان دراز از عمر خود را دست کم میان کارگران ایرانی گذرانده ام و در حد توان خویش با استعانت روان شاد دکتر ﻤﺣﻤ۔د مصدق بنیانگزار تامین اجتماعی در ایران زمینه های بهتر زیستن را جهت کارگران و خانواده آنان پی افکنده ام می تواند تلخی چنین روزی را که میلیونها کارگر ایرانی بیکار و سرگردان هستند درک کند. برای من جای بسیار تأسف است که به کارگران غیرتمند ایرانی در موقعی پیام شادباش می فرستم که کارخانه ها تعطیل، کارگرها بیکار و فقر و بیماری که حاصل اجرای برنامه اقتصاد توحیدی و سپردن سرنوشت کارگران زحمتکش به دست رجالها است و سراسر کشور عزیزمان ایران دچار رکود و وقفه گردیده است.
من برای کارگران ایران و خانواده آنان آرزوی سعادت و سلامت دارم و می دانم که رهایی از این بندهای گران که بر دست و پای آنان بسته شده است فقط با اتفاق و همبستگی و حرکت جمعی و گروهی امکان پذیر است: به امید آن روز که به جای صدای رگبار گلوله و ناقوسهای مرگ، نوای دل انگیز آزادی و آزادگی به گوش برسد و چرخهای اقتصاد کشور به کار افتد و کار و کوشش و جنبش و حرکت، جانشین این حرکت مرگبار گردد. در ایران آباد و آزاد فردا ارج کار و کارگر صورت نوینی به خود خواهد گرفت. کارگران از این رو ارجمند و سرافراز خواهند بود که در جامعه آینده هر فرد به اندازه ارزش کارش می تواند انتظار پاداش و دستمزد داشته باشد. دوران انگلها و دلالان سیاسی و اقتصادی باید برای همیشه در کشور ما پایان یابد. این یکی از اصول اندیشه های دائمی من بوده و امروز نیز مثل همیشه شدیدا به آن پایبندم.
ایران هرگز نخواهد مرد
دکتر شاپور بختیار

دیدگاهتان را بنویسید