افسوس های 1399 و آرزوهای 1400

✍فریدون مجلس-نویسنده، مترجم، تحلیل‌گر سیاسی


۱-ای کاش سال ۱۳۹۹  بیماری کرونا نمی‌بود و برادرم زنده می‌ماند. دوست عزیزم خسرو سینایی و حلقه هنری‌اش دکتر اکبر عالمی و منوچهر طیاب هم زنده می‌ماندند، و هزاران و صدها هزار نفر دیگر در ایران و جهان رنج نمی‌کشیدند. رنجی که خودم و همسرم نیز مبتلا شدیم و ای‌کاش التهاب بیم توسعه بیماری و مرگ با خفگی را در تنهایی تجربه نمی‌کردیم.

۲-ای‌کاش سال ۱۳۹۹ سال تهدیدهای متقابل امنیتی و توسعه تحریم اقتصادی ایران نبود، و این کشور بزرگ با همه منابع و زیرساخت‌های خوب و امکاناتش می‌توانست به جای رکود و نگرانی و بیکاری و تورم، مسیر جهش اقتصادی و توسعه اشتغال و رفاه عمومی را می‌پیمود. روابط بانکی و تجاری آزاد به همه کشورها برقرار می‌شد و استقلال اقتصادی ایران تأمین می‌شد.

۳-ای کاش سال ۱۳۹۹ سال تفاهم ملی بود، این تلاش و چندگانگی برای سلطه گروهی بر گروه دیگر پایان می‌یافت و دیگر کسی به خاطر عقایدش یا اختلاف دیدگاه‌هایش و یا دگراندیشی و دیگر دلایل سیاسی در زندان نمی‌ماند و آزادی‌های اجتماعی و عدم تبعیض جنسیتی از جمله در ورزش تحمل می‌شد و می‌توانستیم میزبان بازی‌های بین‌المللی باشیم.

۴- ای کاش سال ۱۳۹۹ شاهد فساد گسترده و محاکمات کسانی نبودیم که چه در کسوت قضایی یا کسوت بانکداری و یا آزمندی تجاری امانت‌دار مردم بودند و خیانت کردند و مبانی اعتقادی مردمی را که اعتماد به ایمان آنان بسته بودند سست و گسیخته  نمی‌کرد. 

۵-ای کاش سال ۱۳۹۹ سال آسیب‌های سخت به محیط‌زیست ایران، بروز فروچاله‌ها، سوختن جنگل‌های هیرکانی و زاگروس و آلودگی دریایی و صید با ترولر و کوه‌خواری و جنگل‌خواری به نام وقف نبود.

۶-آرزو دارم سال ۱۴۰۰ شاهد بازگشت اعتدال و انصاف در روابط سیاسی متقابل و رفع تحریم‌های اقتصادی و بانکی و لطمات آن به ملت ایران باشیم و با بازگشت به عرصه بین‌المللی گذرنامه ایرانی از حرمتی در شأن کشور بزرگ ایران در قالب روابط متعارف سیاسی و بین‌المللی برخوردار شود. با پایان تهدیدها نیازی به حضور نظامی ایران در فرامرزها نباشد و بهانه مقابله جای خود را به گسترش همکاری اقتصادی و بازرگانی منطقه‌ای بدهد و بتوانیم با تقویت اقتصادی بنیه دفاعی خود را نیز بدون رجزخوانی و  تظاهر تقویت کنیم و بر کیفیت پرسنلی و تجهیزات دفاعی بیفزاییم.

۷-آرزو دارم سال ۱۴۰۰ شاهد برقراری نوع رفتار متفاوتی با همه کشورهای منطقه و جهان باشیم و بتوانیم در مقابل دشمنان نیز به جای تهدید دوجانبه  و متقابل، در قالب مجموعه کشورهای عربی و اسلامی از حقوق فلسطینیان حمایت کنیم و بتوانند کشوری برای خودشان داشته باشند. خسارات آنان مطابق توافق خودشان جبران شود و ریشه جنگ و التهاب طولانی خشکانده شود. 

۸-آرزو دارم سال ۱۴۰۰ سال توسعه پایدار اقتصادی، ایجاد زیستگاه‌ها و شهرهای سبز و شیرین‌سازی آب دریا با انرژی خورشیدی، تصفیه فاضلاب‌ها، کشاورزی پیرامونی شهرها با کشت پیوسته گلخانه‌ای و تنوع تولیدات آن از طریق کنترل حرارت و رطوبت متناسب با انواع کشت‌های گرمسیری و سردسیری باشیم.
۹-آرزو دارم سال ۱۴۰۰ واکسینه شدن همگانی ملت ایران برای مقابله با کرونا انجام شود و زندگی به روال طبیعی خود بازگردد. 

  ۱۰-آرزو دارم سال ۱۴۰۰ سال اعتلای فرهنگ و هنر و توسعه  اجتماعی و مشارکت بدون تبعیض ایرانیان در همه عرصه‌های سیاسی و اجتماعی جامعه باشد.

دیدگاهتان را بنویسید