نخستین گام ها برای اجماع سازی علیه ایران

فریدون مجلسی

روزنامه آرمان ملی/ سه شنبه 7 بهمن 1399/ سرمقاله

يكي از موضوعات مورد بحث در گفت‌وگوی تلفنی رئیس جمهور فرانسه و بایدن برنامه هسته‌‌اي ايران بوده است. رهبران دو کشور در اين گفت‌وگو که نخستين رايزني آنها پس از مراسم تحليف بايدن محسوب مي‌شود، تمايل خود را براي همکاري مشترک به منظور برقراري صلح در خاورنزدیک و خاورمیانه و به‌‌ويژه مسئله هسته‌‌اي ايران ابراز کردند. کاخ سفيد نيز تصريح کرده است که رهبران دو کشور خواستار تقويت روابط دوجانبه از طريق ناتو و اتحاديه اروپا شدند. بايدن پيشتر با بوريس جانسون، نخست‌وزير انگليس نيز تلفني صحبت کرده بود که موضوع ايران در اين گفت‌‌وگو هم مطرح شده بود و شائبه‌ها را در خصوص اجماع‌سازي عليه ايران دوچندان کرده است. اين اتفاقات همزمان شده است با سياست‌هاي حادی که مجلس شورای اسلامی در پيش گرفته است و اجازه نمي‌دهد ايران از فرصت به‌دست‌آمده استفاده کند. اين رفتارهاي حاد اين ذهنيت را ايجاد كرده است که ایران مي‌خواهد از برجام خارج شود و اين امر سبب شده است تا اروپا به موضع‌گيري‌هاي پي‌درپي عليه ايران روي آورد و در اين عرصه بايدن را نيز با خود همراه کند. ريشه تمامي اين سختگيري‌ها و موارد در اختلافات منطقه‌اي [مرتبط با اسرائیل] است که کار را به اينجا کشانده است و در اين ميان سختگيري‌هاي مجلس و مهلت دوماهه‌اي که داده شد کار را سخت‌تر کرده است. اروپا با رفتن ترامپ ديگر به صورت کامل در کنار ايالات‌متحده خواهد بود و اگر سياست خوبي را در پيش نگيريم، عرصه بر ايران از گذشته نيز تنگ‌تر خواهد شد و اين‌بار جهان در مقابل ايران قرار خواهد گرفت، در صورتي که در گذشته صرفا ترامپ بود که عليه ايران اقدام مي‌کرد. از سوي ديگر بايد توجه کرد که اروپا به دنبال وضع امنيت در منطقه و خاورميانه است؛ زيرا بر اين باور هستند که امنيت آنها متاثر از امنيت منطقه است. اروپا قصد ندارد امروز که ترامپ رفته است از سوي ديگري از جهان تهديد شود و قصد دارد يکي پس از ديگري به هر قيمتي که شده است، نگراني‌هاي خود را برطرف کند و به همين علت قصد دارد با يک همکاري سراسري مشکل ايران و برجام را حل کند و خواسته‌هايي فراتر از برجام دارد. آنها در همين راستا شايد سخت‌تر زير بار مسائلي روند که با سياست‌هاي راهبردي آنها در تضاد است و به همين علت امروز ضرورت دارد ايران با يک ديپلماسي فعال‌تر به جنگ اين اجماع‌سازي رود و اين اطمينان را در جهان ايجاد کند که يک تهديد نيست و مي‌خواهد به سمت صلح و ثبات حرکت کند؛ مسيري كه بايد هر چه سريع‌تر طي شود تا اين فرصت به‌وجودآمده از دست نرود.

دیدگاهتان را بنویسید